domin-art

Na tym blogu znajdziecie moje wiersze i różnorakie teksty. To taka mała przestrzeń, w której uwolnię moje myśli.

Wpisy z tagiem: Liryka

Przyjaciel

1

Najlepszy przyjaciel jest jak rodzina

nasza ostoja, takich ludzi się nie zapomina.

W trudnych sytuacjach jego ręka pomocna

z najgorszych tarapatów często nas wyciąga.

Z nim przegadane noce, niezapomniane chwile

gdy spędzacie czas zmartwienia zostają w tyle.

Nawet gdy milczycie rozumiecie się bez słów

dając sobie wsparcie umiecie ukoić drugiego ból.

Przyjaciel potrafi wywołać uśmiech gdy Ci smutno

zapłakanej twarzy da nadzieję na lepsze jutro.

Jest skarbnicą wiedzy, zna nas od dechy do dechy

jest milczącą mumią, gdy ktoś chce nasze sekrety.

Choć nie jest ekspertem, zawsze da Ci radę

bezinteresownie zaangażuje się w każdą twoją sprawę.

I choć czasami się kłócicie, te przeróżne powody

rozmywane są jak złość, odrzucamy kość niezgody.

Pamiętaj dzieciak, prawdziwy przyjaciel jest jak skarb

szanuj go, bo on wszystko za Ciebie by dał.

Dylematy

0

W moim dorosłym śnie pozostał chłopca ślad,
niekończąca się tułaczka, którą drogę wybrać mam?
Wokół tyle chmur, horyzont skrywa mgła,
jak samotny żeglarz czekam na latarni blask.
Niezdecydowanie ciągle nie pozwala na przód iść,
gdy spoglądam w tył, nadzieja nie ma gdzie się tlić.
Czemu życie nie jest łatwe? Często stawia przed wyborem.
My chcemy tylko wybrać kogoś, by był zawsze nam bastionem.
Czekam na odpowiedź. Czego tak naprawdę chcę?
Lata wciąż mijają, z nią nieporadność w tej grze.
Wszystkie decyzje zostały w pudełku z wymówkami.
Zwykły brak odwagi, nie możemy pomóc sobie sami.
Czy znów mknąć przez przetarte przedtem ścieżki?
Nie oglądaj się za Siebie, tylko po nowe biegnij,
rozum szepcze tak po nocach, słyszę go wyraźnie,
na drodze jedna przeszkoda, by postąpić dziś rozważnie.
Zdrowy rozum gaśnie, gdy odmawia posłuszeństwa serce,
ślepe na z przeszłości rany, ono chce emocji więcej.
Mieszanina sprzecznych doznań to na uczucia magnes.
Zostajesz bez obrony, jak linia oporu padniesz.
Nie zniosę tego dłużej, tracę kontrolę,
nie dam się złamać, przecież mam silną wolę.
Gdy w głębi mojej duszy będzie martwo
bez łzy na powiekach zapanuję nad tym łatwo.
Pomyśl co dla Ciebie dobre, nie dla serca,
co byś nie wybrał, konsekwencje to udręka.
Co robić gdy życie smakuje jak wygazowane piwo?
Nazywasz coś miłością, lecz nie jest ona żywą.
Gdy coś się ledwo tli pozwól temu umrzeć,
nie ma odwrotu, nie będziesz mógł już tego ujrzeć.
Łamanie niewinnych serc, alternatywny koszt
niezdecydowanie, które pali każdy most.
Kiedy skończą się wciąż dręczące mnie dylematy?
Czy ktoś powstrzyma wewnątrz zderzające się światy?

Prawa autorskie: Dominik Śliczniak

Zostawmy to za sobą

1

Odkładam słuchawkę ,z wkurwioną na maxa głosu barwą
rzucam gdzieś telefon, wychodzę na balkon.
Odpalam fajka, w samotności, tylko ja i  księżyc
miliony różnych myśli, jak mogliśmy to spieprzyć?
Twoja piękna twarz, dziś nie mam ochoty na nią patrzeć,
kilka ostrych słów, mogą zakończeniem być w tej bajce.
Zderzenie dwóch przyjaznych serc jak trzęsienie Ziemi
tak łatwo uczucia zmienić w krąg nienawiści płomieni.
Chcę rzucić się w ten wir, dać upust wszystkim emocjom
by rozbiły na kryształy coś, co zbudować nie jest prosto.
Może oddzwoniłbym do Ciebie i wykrzyczał moje myśli
wszystkie twoje błędy, zbiór chwilowej nienawiści.
Tak bardzo Cię…, czuję złość, nie! Muszę ochłonąć!
Za bardzo się w tym gubię, chciałbym być teraz z tobą,
miłość wybacza wszystko, a ja dłużej złościć się nie umiem,
znowu sięgam po telefon, wpisując w nim twój numer!

Ja się złoszczę, a raz ty, to powtarza się jak pełnia.
Nie zawsze jest tak, że nasze oczy, tylko miłość wypełnia.
Ostre kłótnie, fochy, długie dni spędzone na milczeniu,
przetrwa tylko uczucie, oparte na wzajemnym zrozumieniu.
Czepiam się wszystkiego, bo widocznie mi zależy,
wolę gorzką prawdę, nawet jeśli, ranię będąc szczerym.
Nikt nie jest doskonały, raz przeze mnie, raz przez Ciebie
owoc naszych starań obrzucamy jest kamieniem.
Może łatwiej będzie uciec niż rozbijać się o nasze błędy
ale to nie zbieg, tylko ocalały staje się mocniejszy,
więc będę z tobą tonął, by potem wynurzać się na brzeg
jeśli zajmie mi to wieczność, odnajdę w tym swój sens.
Warto się poświęcać, po każdej burzy przychodzi Słońce
i wydaję na świat, to co w sercach naszych jest gorące.
Wspólny  uczuć płomień, stający się miłości bronią!
Gorsze chwilę? Spójrzmy sobie w oczy i zostawmy je za sobą!

Prawa autorskie: Dominik Śliczniak

Rzeczywistość

1

Moje przemyślenia napisane na szybkości ;)

 

Ziomek słuchaj! Życie dobry dramat, kiepska komedia

Witaj w Polsce! Los z natury matka wredna

Marzenia opium! Codzienna dawka, łatwo przedawkować

Rzeczywistość daje detoks! Czyny zostają na słowach

Plany szybko tracą sens. Płyniesz rzeką, zwykły spontan

Dla dobra innych czasami trzeba swój Eden oddać

Dwadzieścia lat protekcji, koniec! Teraz ty kierujesz statkiem

Dorosły kapitanie, nie liczysz już na matkę.

Niespokojne wody życia, zagubiony w labiryncie

Praca! Ciężka praca! Za darmo groszem nikt nie sypnie

czesne, czynsz, drogie jak wszystko w tym kraju

nawet jak harujesz jak wół to żyjesz na skraju

alkohol, twarde dragi, od depresji odskocznia

niszczą monotonię, lecz dawka często jest zbyt mocna

Inaczej się nie da, gdy rzeczywistość skąpa w przyjemności

gdzie nawet miłość oblana jest w przykrości!

Prawa autorskie: Dominik Śliczniak

Hip-hop

2

Wstawiam tu mój przykładowy teksty rapowy, ale w u siebie w domu na kartkach mam tego mnóstwo Jęzor.

 

Świat się kręci, wszystko idzie naprzód

Jestem z daleka od pieniądza wyznawców

To oni rządzą na planecie Ziemią

Jak nie masz hajsu, nie masz nic do powiedzenia

Nie brak im sumienia, aby Cię przekreślić

Wolą drogie auta, aby swoje ego  zmieścić

A w tym wszystkim! Jack Daniels i panienki

Nie łudź się! Kodeks zasad jest im obojętny

Czują się lepsi, są ponad szarym życiem

Zapomnieli chyba, że los obdarował ich obficie

Gdzie inni harują w trudzie, aby jakoś przeżyć

To oni wartość człowieka portfelem chcą zmierzyć

Trudno w to uwierzyć, ale takie są realia

choć żyję w tym świecie, nie muszę nic udowadniać

Bo mama nic nie dała, nie dostałem spadku

To mam wokół przyjaciół, nie obrabiając banku.

 

Prawa autorskie: Dominik Śliczniak

Wiersz „Upadek”

0

Zamykam się w pełnym deszczu świecie
rzucam się ku przeznaczeniu,wolno lecę
życie staje się nieważne, nieistotne
odrzucam wszystko, nawet chwile tak ulotne
że są jedyną przyczyną dla której moje serce bije
czuję się skamieniały, choć dusza tak mocno wyje
ogarnia mnie obojętność, nie wiem czy wciąż istnieje
ciągle oddycham, choć tak zimny wiatr w oczy wieje
osiadłem na dnie, mam stąd niezwykłe okno na świat
krople deszczu podlewają mój wewnętrzny kwiat
pod jego twardym pancerzem płomyczek się tli
z tego rodzi się coś, co sprawia przyjemność mi
moja krew, mój tlen, życiodajna nadzieja
wiara, że nadejdzie dzień, w którym wszystko się zmienia
rozkwitam, odbijam się, szybuje ku górze
dosięgam promieni Słońca, które rozganiają burzę
po raz kolejny oddycham w powietrzu gwarancji na lepszą przyszłość
a bujne dzieci natury zmazują całą gorzką przeszłość
jeszcze nie przegrałem, możesz się z mojej klęski śmiać
bo wciąż upadam by silniejszym się stać.


  • RSS